جستجو
تاريخ انتشار : 1396/04/22 - 01:02
اورمیه ؛ شهری که خرم و سرسبز بود
زمانی که ما بچه بودیم ارومیه شهر رویایی من و نسل من بود. شهر متمدن و کهن با باغهای زیبا و جذاب انگور ، شهر پاریس ایران ، شهری که حداقل یک الی دو بار ما شهرستانی های (اطراف) نگارنده اهل خوی برای شنا و دیدن نگین آن شهر یعنی دریاچه ارومیه به آنجا می رفتیم و رادیو دریا در تابستان تماما و همیشه ترانه های شاد و شنیدنی پخش می شد. و اتومبیل هایی را می دیدی که در جاده در حال تردد هستند و باربند آنها که پر از چمدان و غیره بود. نشان از مسافرت به ارومیه داشت

اورمیه شهری که خرم و سرسبز بود

 

در پاسخ به مقاله مندرج در نشریه نوید آذربایجان جناب آقای نظری :

بازخوانی خاطره ها برای دوران بازنشستگی لذت بخش و ضروری است .

زمانی که ما بچه بودیم ارومیه شهر رویایی من و نسل من بود. شهر متمدن و کهن با باغهای زیبا و جذاب انگور ، شهر پاریس ایران ، شهری که حداقل یک الی دو بار ما شهرستانی های (اطراف) نگارنده اهل خوی برای شنا و دیدن نگین آن شهر یعنی دریاچه ارومیه به آنجا می رفتیم و رادیو دریا در تابستان تماما و همیشه ترانه های شاد و شنیدنی پخش می شد.

اتومبیل هایی را می دیدی که در جاده در حال تردد هستند و باربند آنها که پر از چمدان و غیره بود. نشان از مسافرت به ارومیه داشت اگرچه ما ماشین شخصی نداشتیم ولی مینی بوس ها به اصطلاح ترکی آن روز (قاپدی قاشدی) کم نبودند که مسافرها را از اقصی نقاط دوردست آذربایجان اعم از روستا یا شهر به ارومیه می بردند و ما ترکها به دریاچه ، دریا می گفتیم و چه خاطرات دل انگیز و فرح بخش از زنده بودن دریا به خاطر داریم. تعدادی از ساکنین ارومیه به ما شهرستانی ها چندان اقبال نشان نمی دادند زیرا که او آنجا مرکز استان و مرکز قدرت استان بود و شهرهای کوچک باید در اداره امور شهری و اخذ بودجه و غیره تماما تبعیت می کردند ، خیلی از ما شهرستانی ها ، عقب ماندگی شهری و روستای خود را ناشی از اعمال قدرتمندی و داشتن اختیارات فراوان مرکز استان می دانیم همان حسی که مرکز استان ها نسبت به پایتخت (تهران) دارند ، ولیکن علیرغم حس همگانی ، همچنان بر مدار تمرکز قدرت چه در تهران چه در مرکز استان و شهرستان  اصرار می ورند و به ترتیب خود را یک سر و گردن از بقیه انسان های همنوع در مکان و جای دیگر (بخصوص روستا) برتر می دانیم. بنابراین با اعتقاد به تبعیض و حس برتری و غیره دعوی ما پایدار خواهد ماند. برای نمونه زمانی که مقامات استان می خواستند از وسط دریاچه ارومیه برای نجات جان اتباع ارومیه در مقاطع بحرانی جاده و پل بسازند ، مردم شهرهای خوی و سلماس و مرند و ... در ابتدای اوایل دهه 60 به این جدایی و نامهربانی ها تظاهرات کردند و به حق هم تصور می کردند. اقتصادشان به گل خواهد نشست زیرا انزوای مطلق و گوشه نشینی دامن شهرهای مذکور را خواهد گرفت اگرچه امروزه این نظریه، طرفدار ندارد ولیکن در زمان خودش از اهمیت خاصی برخوردار بود ولی مقامات استان نه تنها هیچ اعتنایی به این اعتراض ها نکردند بلکه اهالی این شهرها را به جدایی طلبی هم متهم کردند و آن چنان سریع به جاده سازی از وسط دریاچه ارومیه عمل کردند ، حتی کار، کارشناسی دقیق و اینکه پر کردن دریاچه آثار مخرب زیست محیطی خواهد داشت، یادشان رفت، این همه فاجعه ای که هم اکنون در راه است و نه تنها اهالی آذربایجان دل نگران بلکه اهالی ایران و کل جهان در شوک خشک شدن دریاچه ارومیه به سر می برند.

جناب آقای نظری

الحمداله جناب عالی تاریخ خوان و مورخ و اهل قلم و روشنفکر آگاه به زمان هستید ، به خوبی واقفید که در قضیه جنگ بین ارامنه و ترک ها (در زبان آذری معروف به دعوای جیلولوق) که به دسیسه روسیه تزاری هزاران نفر جان دادند ، با احساس همدلی و همبستگی ترک ها ، ارامنه در خوی شکست خوردند و نمی خواهم لکه ننگ و سیاه آن مناطق را که هزاران ارمنی و آذری مسلمان در اثر دسیسه و نفاق فکری روسیه جان باختند ، یادآوری کنم ، هرچند وقایع تاریخی از تاریخ حذف شدنی نیست ولی عبرت انگیز ست .

عالی جناب استحضار دارید که ایجاد جاده و پل وسط دریاچه به منظور ایجاد امنیت برای اهالی ارومیه در مواقع (بحرانی از برای رهایی از درگیری های قومی) بود.پیش زمینه ذهنی به قدمت قرن ها دارد خوشبختانه به لحاظ آگاهی جمعی و بالا رفتن شعور انسانی ، تزی که حالا ابدا طرفدار ندارد،اگرچه سرمداران استکبار جهانی و کوتاه فکران محلی و برخی از مقامات فعلی هم بر آن طبل می کوبند ولی امروزه به وضوح بر همگان مشخص شده که امنیت مقوله جهانی است و همان طوری که الان در سراسر دنیا بخصوص کشورهای اروپایی پیدا و نمایان شده ، وقتی امنیتی در کشورهای جهان سوم نباشد ، بالطبع امنیت در آمریکا و اروپا و سایر بلاد هم نخواهد بود بنابراین اگر تلاش کنیم زمین را برای زیستن تمام انبای بشر با هر قومیت و دین و نژاد ، روستایی یا شهری و استانی، تهرانی و جهانی آماده کنیم که همگان با تسامح و تساهل در کنار هم زنده بمانیم و طعم زندگی را بچشیم  ،لازمه اش حس همدلی و همدردی و برابری در حقوق شهروندی است و ذهن باید فارغ از هرگونه تبعیض می باشد . در اینصورت نه تنها راقم این سطور بلکه کلیه ساکنین اطراف دریاچه ارومیه و اهالی ایران و جهان دل نگران خشکیدن دریاچه ارومیه و از بین رفتن محیط سرسبز باغ های آن در یک کلمه زیست محیط آن منطقه خواهند بود و در این راه هر کمکی از دستشان برآید انجام خواهند داد. درست است که تعصب های قومی و دینی و منطقه ای در جهان کشت و کشتار می کند و هر روز فاجعه انسانی در راه است ولیکن انسانیت هنوز زنده است و زنده بودن آنان از روشن کردن شمعها در محل حادثه ها فارغ از اصل سرزمینی بودن،قومیت و مذهب و غیره در جریان است. و یا از ابراز همدردی جهانیان با وقایع اتفاقیه خبر خوب برای بشریت و بخصوص اهالی قلم و روشنفکران می باشد و قلم شیوای آن جناب همیشه مدافع سرسخت وفاق ملی ایرانیان و همیشگی و اتحاد و همدلی قومیت ها بوده و خواهد بود.

قاضی بازنشسته دادگستری –کاظم کاظم زاده 

نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
آخرين اخبار
پر بازديد ترين مطالب
صفحه اصلي | نقشه سايت | تماس با ماتمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نويد آذربايجان می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط سارگون