جستجو

تاريخ انتشار : 93/5/27 - 10:10
آسم
آسم

 

بیماری شایع تنفسی که مشخصه آن التهاب مجاری هوایی شش ها یعنی برونش و تنگی برگشت پذیر مجاری تنفسی می باشد. آسم در هر سنی و در هر دو جنس شایع است اما در کودکان شایعتر از بالغین است. در کودکان، پسر بچه ها بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند و در سن حدود 30 سالگی هر دو جنس برابر گرفتار این بیماری هستند. در سنین پیری بنظر می رسد زنان بیشتر از مردان مبتلا به آسم می شوند. در کل حدود 10 درصد جمعیت مبتلا به آسم هستند.

التهاب و تنگی مجاری هوایی و ریه ها باعث 3 علامت بارز سرفه، تنگی نفس ،خس خس سینه می شود ولی در بعضی موارد ممکن است بیمار فقط یک علامت مثلا فقط سرفه طولانی مدت داشته باشد. این بیماری جنبه ارثی دارد و ممکن است چند نفر از اعضای خانواد مبتلا به این بیماری شوند .

 تا کنون دو نوع آسم شناخته شده است: آسم آلرژیک یا حساسیتی و نوع دیگر آسم که غیر حساسیتی است. بر خلاف آسم آلرژیک که در سن پایین دیده می شود آسم غیر آلرژیک  که در افراد مسن دیده می شود شدیدتر است و پاسخ به درمان در آنان کمتر می باشد. در نوع آلرژیک آسم، خود بیمار یا سایر اعضا خانواده ممکن است دچار سایر بیماریهای آلرژیک مانند  آلرژی بینی « رینیت آلرژِیک » و یا کهیر باشند.

امکان دارد بیمار چند سال قبل از شروع آسم دچار آلرژی بینی از نوع فصلی آن « تب یونجه » و یا رینیت غیر فصلی باشند که علامت آن عطسه صبگاهی، آبریزش و خارش بینی است.

عوامل تشدید کننده: عوامل زیادی باعث تشدید آسم می شوند سردسته آنها عفونت های ویروسی تنفسی مانند سرماخوردگی می باشد و سایر عوامل مانند هوای سرد، گرده گل و گیاه، بوی تند مانند عطر، ادوکلن، بنزین، دود سیگار و نوشیدنی های سرد؛ حالات روحی مانند خنده و تماس شغلی با آرد ممکن است باعث بروز علایم آسم شود.

پیشگیری: بهترین راهکار برای پیشگیری از آسم عبارت است از دوری از سیگار، سایر عواملی که باعث تشدید بیماری می شود و تزریق واکسن آنفلوآنزا در افراد مسن و موارد شدید آسم در فصل پاییز.

درمان: گرچه هنوز درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد ولی دو گروه عمده دارویی برای کنترل علایم آن بکار میروند که کیفت زندگی بیمار را کاملاً بهبود می بخشند.

گروه داروهای کنترل کننده و تسکینی مانند اسپری استنشاق سالبوتامول که تحریک کننده ی گیرنده بتا آدرنرژیک در برونش و گشاد کننده آن است. گروه دیگر داروهای  ضد التهابی که التهاب را در برونش کاهش می دهند، سردسته این داروها اسپری های استنشاقی حاوی کورتن می باشد.

مشکلی که پزشکان بایستی بخوبی به بیماران توضیح دهند این است که اسپریهای استنشاقی به دلیل اینکه زود به محلی که بایستی اثر بکنند می رسند و کمتر جذب خون می شوند بنابراین عوارض کمتری نسبت به داروهای تزریقی و خوراکی دارند و بر آنها ارجح هستند.

تعیین نوع حساسیت و حساسیت زدایی توسط تزریق واکسن که ایمونوتراپی نامیده می شود مورد تایید منابع معتبر پزشکی نیستند. بیماران بایستی از رفتن به سراغ اینگونه درمانها که  به زمان طولانی و هزینه زیاد نیاز دارند و طبق منابع معتبر پزشکی موثر نیز نمی باشند، خودداری نمایند.

خوشبختانه برخلاف تصور عموم پیش آگهی آسم خوب است. آسم آلرژیک خصوصا در کودکان با رشد کودک و با گذشت زمان علائم کاهش می یابد. در مواردی که آسم شدید و مانع کار و خواب بیمار باشد ممکن است نیاز به داروی گشاد کننده تزریقی مانند آمینوفیلین و یا خوردگی تئوفیلین و کورتن تزریقی یا به شکل قرص خوراکی برای بر طرف کردن حمله آسم باشیم.

آسم و حاملگی: در 50 درصد موارد، حاملگی تاثیری روی آسم ندارد، فقط در یک چهارم موارد باعث تخفیف آسم و در یک چهارم موارد ممکن است باعث تشدید آسم بشود. در کل آسم مانع ازدواج، حاملگی و زایمان نمی باشد و مصرف اسپری استنشاقی گشاد کننده برونش کوتاه اثر مانند سالبوتامول و مصرف اسپری ضد التهابی کورتن در دوران حاملگی بلا مانع است.

ترومبوآمبولی ریه چیست؟

ترومبوآمبولی ریه بیماری قابل درمان وقابل پیشگیری است اما در صورتی که تشخیص داده نشود می تواند منجر به ناتوانی شدید بیمار و حتی مرگ شود. ترومبوز یا لخته بیشتر در اندام های تحتانی تشکیل شده، حرکت لخته و ورود آن به خون می تواند به حفرات راست قلب و سپس شریان ریه وارد شده، این حرکت لخته و ورود آنرا به ریه آمبولی می نامند. از علل شایع لخته در اندام تحتانی مخصوصا ران و تبدیل به آمبولی ریه عبارت اند از اعمال جراحی مانند تعویض مفصل ران، اعمال جراحی زنان شکم و سینه، مصرف هورمون های زنان بشکل قرص ضد بارداری و یا آمپول و شکستگی اندام تحتانی، گچ گیری و بی حرکتی طولانی می باشد. علائم ترومبوز یا لخته در اندام عبارتند از از ورم اندام، گرمی و درد. در صورتیکه لخته از ران حرکت و به ریه وارد شود می تواند باعث درد سینه، تنگی نفس ناگهانی و خلط خونی بشود. مشخصه درد سینه ناشی از آمبولی ریه این است که با نفس کشیدن، سرفه و عطسه شدیدتر می شود.

امروزه خوشبختانه وجود لخته دراندام بوسیله معاینه و سونوگرافی رنگی، ورود لخته به ریه با سی تی اسکن مخصوص عروق ریه قابل تشخیص هستند.

این جمله مشهور طب که پیشگیری بر درمان ارجح است در مورد ترومبوز و آمبولی زیاد صدق می کند.

 همیشه در مسافرت های طولانی اندام های تحتانی خود را حرکت دهید، زنان باردار از استراحت طولانی بپرهیزند. بیماران بعد از جراحی، زایمان و ترخیص از بیمارستان از ماندن زیاد در محیط بسته خودداری کنند و حرکات پاها، فعالیت و راه رفتن از ایجاد ترومبوآمبولی پیشگیری می نماید.

داروهای موثری مانند هپارین و وارفارین برای پیشگیری و درمان ترومبوزو آمبولی به کارمی روند. در صورتیکه فرد یک بار دچار ترومبو آمبولی شده باشد شش ماه با وارفارین مداوا می شود. اگر بیشتر از یک بار مبتلا شود بایستی مادام العمر از  داروی ضد انقعادی وارفارین استفاده کند. افرادی که بدون علت بیشتر از یکبار دچار لخته شدن در سیاهرگ های اندام و یا آمبولی ریه می شوند بایستی برای علل ارثی استعداد به لخته شدن بررسی شده و برای همیشه داروی ضد انقعاد خون مصرف نمایند.

منبع خبر : دکتر محمد خالد رضائی/متخصص بیماریهای ریوی
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
آخرين اخبار
پر بازديد ترين مطالب
صفحه اصلي | نقشه سايت | تماس با ماتمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نويد آذربايجان می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط سارگون