جستجو

تاريخ انتشار : 93/3/8 - 14:38
وقار آقائی هنرمند تبریزی در گفتگو با نویدآذربایجان: یه هنر متعهد معتقدم
وقار آقائی هنرمند تبریزی در گفتگو با نویدآذربایجان: یه هنر متعهد معتقدم

هفته گذشته شاهد به نمایش گذاشتن آثار فتو آرت  خانم وقار آقایی هنرمند تبریزی در گالری سرو تبریز بودیم .آثار ارائه شده وی که   با استقبال جمع کثیری از علاقمندان و هنر دوستان  تبریز مواجه گشت در جای خود بسیار دیدنی است .در این بازدید، فرصتی بیش آمده تا گفتگوی کوتاهی با ایشان داشته باشیم که در ذیل از نظر خوانندگان می گذرد. گفتگو از : رقیه کبیری

 

 فتوآرت گذاشتید ممکن است کمی راجع به این سبک توضیح دهید؟شما نام نمایشگاهتان را


فتوآرت در واقع عنوانیست داده شده به آثاری که مدیای اصلی شان عکس است اما تفاوتهایی ماهوی با عکس دارند.عکس هایی
که با پروسه های انجام شده بر رویشان از حالت عکس خارج شده و به نقاشی یا تصویرسازی نزدیک  می‌شود. به بیانی دیگر فتوآرت تلاشی است برای دور کردن«عکس» از عکس.
اولین بار یکی از عکاسان بین‌المللی  کشورمان به نام صادق تیرافکن در سال 1380 مجموعه‌ی کوچکی از فتوآرت را در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران به نمایش گذاشت.

چرا عکاسی پرتره را به عنوان بیس و پایه کارهایتان انتخاب کرده اید؟

برای جواب به این سوال باید اینطور آغاز کنم که من به هنر متعهد معتقدم،یعنی هنری که تعهدی در قبال مخاطب و جامعه دارد البته به دور از شعارهای کلیشه ای و دستاویز شدن.در هنگام کار «مفهوم» همیشه برایم بر «فرم» ارجحیت داشته است. نمایش فضاهای
خوش رنگ و لعاب و بی محتوا راضی ام نمی کند.در کار من «پیام رسانی» کفه سنگین تری نسبت به «لذت بصری» دارد و چه بسا در بسیاری مواقع «محتوا»  را فدای «فرم» کرده ام.
در این مجموعه نیز هدف اصلی ام در واقع ایجاد تلنگری در ذهن مخاطب اثرم بوده برای «عمیق تر دیدن» دیگری  و توجه به وجوه مستتر در انسان.

 منظورتان از وجوه مستتر در انسان چیست؟


منظور از وجوه مستتر، در واقع شخصیت هایی با ویژگی های مختلف است که در درون هر فرد وجود دارد و هر انسان برآیندی از همه ی آنهاست.
ما در درون خود با «من»های بی شماری روبرو هستیم.گاهی عجول،گاهی سرسخت، گاهی متفکر، احساساتی، ترسو، موذی....می شویم.بسته به شرایط،  نقش‌های بی شماری می گیریم.عوامل بی شماری در شکل گیری این من‌ها دخیل بوده‌اند.
این شخصیت‌های بی‌شمار در اصل نحوه‌ی دست و پنجه نرم کردن روان ماست با رنج و درد.روان با بخش شدن به چند پاره، رنج و اندوه را پراکنده کرده و آنچه تحملش از توان فرد خارج است، قابل تحمل می کند. برای شناخت یک انسان باید شخصیت او را از وجوه مختلفی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.من علت اصلی مشکلات ارتباطی در بین افراد را نبود درک و شناخت صحیح از خود و دیگری می دانم.

 آیا سوژه های عکاسی تان را از نزدیک می شناسید و آیا این شناخت تاثیری در خلق آثارتان گذاشته است؟

تقریبا بیشتر از نیمی از سوژه هایم را نزدیکان من شکیل می دهند اما سوال اصلی اینست : شناخت به چه معناست؟ اگر منظور از شناخت داشتن اطلاعات نسبی عام از این افراد است،بله.اما اگر منظور شناختی از درونیات این افراد است،این مقوله به راحتی امکان پذیر نیست. گاه از شناخت خود و درونیاتم نیز عاجزم...
در نتیجه باید بگویم شناخت نسبی ام از سوژه تاثیر مستقیم در خلق اثر نداشته اما ممکن است ناخود آگاه تاثیر گذاشته باشد.

 آیا جنسیت سوژه‌ها برایتان مطرح بوده است؟

یکی از جریان های فکری  مطرح دوران،فمنیسم است. گویی جامعه از هنرمند زن انتظار آثاری با تم فمنیستی دارد اما برای من
انسان در مفهوم کلی مطرح بوده و جنسیت تاثیری در کار‌هایم نداشته است.

به نظر می رسد در عکاسی از سوژه‌ها تاکید عمده تان بر چشم ها بوده است. علت این امر چیست؟

بله درست است.در هنگام عکاسی از سوژه‌هایم می خواستم که مستقیما به لنز خیره شوند و همچنین در طی پروسه‌ی دیجیتال انجام شده بر عکس ها مهمترین بخش اثر برایم «چشم» ها بودند.
چشم از نظر من نه فقط عضوی برای دیدن بلکه عضوی برای دیده شدن نیز هست.یا همان گفتار قدیمی "آیینه ی تمام نمای روح"...
در این مجموعه سعی کرده‌ام تاثیر‌گذارترین نگاه سوژه در اثر غالب باشد و در کنار آن، نگاه های دیگری را نیز حفظ کرده‌ام تا مخاطب را در انتخاب «نگاه» خاصش آزاد بگذارم.

آیا در انتخاب رنگ ها هدف خاصی را دنبال کرده اید؟

در واقع نه.مثل نقاشی که لایه های رنگ را مدام بر روی هم قرار می دهد تا به رنگ دلخواه اش برسد، من نیز همین رویه را با ابزار دیجیتال در پیش گرفته ام و رنگ از پیش تعین شده‌ای در ذهن ام نبوده است.پروسه ی کار بر روی عکس را تا جایی ادامه داده‌ام که به نتیجه ی دلخواهم چه در ترکیب بندی و چه در رنگ بندی رسیده باشم.

 خلق این مجموعه چه مدت زمانی طول کشیده است؟

کل مجموعه در طی شش ماه کار شده است یعنی از زمان شکل‌گیری ایده در ذهن تا اجرا و نمایش. اما به صورت مداوم نبوده است.
نیمی از کارها در دوماه آخر قبل از نمایش تکمیل شده است.این از ویژگی های ابزارهای دیجیتال است که استفاده بهینه از زمان را میسر میسازد

 و سوال آخر؛ در مورد تحصیلاتتان بگویید.؟



در مقطع لیسانس در دانشکده‌ی هنر دانشگاه تهران در رشته‌ی طراحی پارچه، در مقطع فوق لیسانس در رشته‌ی تصویر سازی تحصیل کرده‌ام و هم اکنون در دانشگاه ییلدیز تکنیک  ترکیه درحال تحصیل در مقطع دکترا در رشته‌ی صنعت و تاساریم (دیزاین) هستم. 

سپاسگزارم برای فرصتی که برای معرفی آثارم در اختیارم گذاشتید.

منبع خبر : وقار آقائی
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
آخرين اخبار
پر بازديد ترين مطالب
صفحه اصلي | نقشه سايت | تماس با ماتمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نويد آذربايجان می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط سارگون